Drago Pašalić: ‘Het was liefde op het eerste gezicht’

De 34-jarige Drago Pašalić heeft gedurende zijn carrière als professioneel basketballer voor zeventien clubs in twaalf verschillende landen over de hele wereld gespeeld, van Griekenland tot de VS en van Spanje tot Qatar. Na negentien jaar rondreizen voor de sport heeft hij zijn draai gevonden bij het Groningse Donar, waarmee hij dit jaar voor de derde keer op rij en de zevende keer in de geschiedenis de landstitel wist te veroveren. Een andere hobby van Drago is golfen. Voor de redactie reden genoeg om met de boomlange basketballer de golfbaan te betreden en met hem in gesprek te gaan over zijn carrière, familie en sport.

Tekst: Sharon Bremer I Fotografie: Erik Brand

Drago bracht zijn jeugd door op het Kroatische eiland Brač in het toeristische plaatsje Bol. ‘Er waren niet veel plekken waar basketbal werd gespeeld, dus nam mijn vader mij mee naar de plaats Split’, vertelt hij in vloeiend Engels met een licht accent. ‘Daar heb ik mijn eerste basketbalwedstrijd gezien. Ik werd direct verliefd op de sport en wist dat ik dit in de toekomst wilde gaan doen.’ En zo geschiedde. Drago was 13 toen hij begon met basketballen bij KK Split, een club die drie keer kampioen werd in de vroege jaren ’90. Al op 16-jarige leeftijd mocht Drago, die toen nog op de middelbare school zat, zichzelf professioneel basketballer noemen. ‘Ik speelde vijf seizoenen bij KK Split. Op mijn 21e begon mijn internationale carrière en mocht ik spelen in onder andere Turkije, Griekenland, Oekraïne, de Verenigde Staten, Israël en Qatar.’

Heimwee

Al negentien jaar lang speelt Drago internationaal basketbal, vaak ver van huis. Toch heeft hij geen heimwee naar het land waar zijn liefde voor de sport ooit begon. ‘Het eerste jaar wel, hoor’, vertelt de 2.08 meter lange center. ‘Maar de jaren daarna werd het beter. Ik ben vooral erg dankbaar voor het leven wat ik dankzij het basketbal heb mogen leiden. Zoveel nieuwe ervaringen en vreugde. Wonen in zoveel verschillende landen, het ontmoeten van nieuwe mensen en kennismaken met nieuwe culturen. Ik heb een prachtige reis mogen maken en geniet er met volle teugen van. Ik vind dat je dingen in het leven niet als vanzelfsprekend moet beschouwen, je moet proberen te genieten van elk moment. En ik ga met mijn gezin elke zomer op vakantie naar Kroatië’, voegt hij er lachend aan toe.

Dromen

Liefde op het eerste gezicht, zo zou je de relatie tussen Drago en basketbal kunnen omschrijven. ‘Basketbal is een zeer dynamische teamsport’, legt hij uit. ‘ Met basketbal is het mogelijk om te winnen of te verliezen in de laatste seconde van de wedstrijd. En een wedstrijd winnen met het  beslissende schot? Het is bijna niet te beschrijven wat er dan door je heengaat.’ Toch waren er naast de hoogtepunten ook teleurstellingen in zijn carrière. ‘Ik heb veel verschillende dromen gehad. Sommige werden waar, sommige niet. Een dieptepunt was toen ik niet werd gekozen voor de NBA in de Verenigde Staten in 2005. Mijn droom viel in duigen en dat was erg moeilijk. Welke basketballer wil nou niet voor de NBA spelen? Gelukkig waren er ook genoeg hoogtepunten, zoals het winnen van het U-18 European Championship met het Kroatische team, het winnen van het Turkse Nationale Kampioenschap en alle prestaties die we met Donar hebben behaald. Nu is het mijn droom om in Nederland zoveel mogelijk te bereiken, vooral op internationaal niveau. Als ik stop met basketbal wil ik absoluut in de basketbalwereld blijven, door bijvoorbeeld een nieuwe generatie basketballers te helpen groeien en ontwikkelen.’

Nederland

Tijdens zijn speeltijd in Spanje (2009-2010) heeft Drago zijn vrouw Teska – een Nederlandse – leren kennen. ‘Zij woonde in Madrid en we zijn aan elkaar voorgesteld door wederzijdse vrienden. Ze is al die jaren mijn grootste steun geweest en woonde met mij en de kinderen in veel verschillende landen. Internationaal basketballen werd voor mij pas écht moeilijk op emotioneel niveau toen ik mijn vrouw leerde kennen en een gezin kreeg. Je gezin met basketballen in het buitenland combineren is een moeilijke manier van leven.’ Gelukkig kwam voor dit probleem de oplossing vrij snel uit de lucht vallen. ‘Na jaren rondgereisd te hebben wilde ik settelen met mijn gezin. We kozen Breda als nieuwe woonplaats en enkele maanden later bood Donar mij een contract aan. Donar is als club perfect voor mij. Ik wil deel uitmaken van een goed georganiseerde club met ambitie, en dat heeft Donar. Het is leuk om te basketballen bij een club met zo’n grote en enthousiaste fanschare. Daarnaast is Groningen een fantastische stad. Er is veel te doen en door alle studenten is de stad springlevend.’ Gelukkig kunnen we voorlopig nog even genieten van de basketbalskills van Drago. ‘Mijn plan is om de laatste seizoenen van mijn carrière in Nederland te spelen.’

Het gezin is inmiddels helemaal gesetteld in Breda en is niet voornemens binnenkort te gaan verhuizen. ‘Teska vond een baan in de buurt, we kregen nieuwe vrienden en de kinderen (tweeling Ivan en Kinge van 7 jaar en Kiara van 6 jaar) gaan hier naar school en doen veel leuke dingen met vriendjes.’ Ze zullen wel trots zijn op hun basketballende papa, of niet? ‘Ja!’, lacht Drago. ‘Ik laat ze zoveel mogelijk naar mijn wedstrijden komen en als dat niet lukt kijken ze de wedstrijden op tv. Ivan is erg fanatiek en viert elk punt dat het team scoort. De meiden vinden vooral de mascotte en de cheerleaders leuk.’

Competitief

Naast het hardhouten basketbalveld staat Drago regelmatig op het zachte gras van de golfbaan, een plek die niet vreemd voor hem is. Hoewel hij ver boven de andere golfers uittorent, lijkt deze habitat minstens zo natuurlijk voor hem. Hij wordt hartelijk begroet (en gefeliciteerd met het kampioenschap van Donar) op de Noord-Nederlandse Golf & Country Club in Glimmen door de andere golfers. ‘Ik ben vorig jaar begonnen met golflessen’, legt hij uit. ‘Ik vind het een fantastische sport: lekker buiten zijn in de natuur, het is heel rustgevend.’ Zijn er overeenkomsten met basketbal? ‘Het is een totaal andere sport’, antwoordt hij. ‘Golf is een individuele sport en niet zo dynamisch als basketbal. Golfen zorgt voor rust, vreugde en ontspanning. Tegelijk is het een mentale sport, waarbij je jezelf ook op dat vlak kunt ontwikkelen.’

Drago leidt een druk bestaan: een gezinnetje met drie kinderen, basketballen op professioneel niveau én tijd vrijmaken voor zijn recent ontdekte hobby op de golfbaan. ‘Tijdens het basketbalseizoen heb ik inderdaad niet veel tijd om te golfen, omdat ik mijn vrije tijd dan liever besteed aan m’n gezin. Maar in de zomer speel ik graag met vrienden en familie. Lekker in m’n eigen tempo, ik ontspan op die manier. Ik ben niet fanatiek bezig om mijn spel op concurrerend niveau te ontwikkelen. Ik doe het nu vooral om plezier te hebben. Maar misschien zal ik meer tijd investeren in golfen als ik stop met basketbal, om dan toch zo competitief mogelijk te worden.’

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: