‘Het spelen van golf is een vorm van onthaasting’

Daphne Oude Veldhuis kan gekenmerkt worden als een echte sportvrouw. Toch staat de golfsport voor haar tegenwoordig absoluut op nummer één. Ze probeert er dan ook volop tijd voor te maken, iets dat met haar drukke leven en ambities niet altijd even gemakkelijk is.

Tekst: Jasper de Vries I Fotografie: Erik Brand

Donkere wolken omsluiten de uitgestrekte baan van Golfclub Duurswold in Steendam. De wind blaast over het vlakke landschap tussen de landerijen en zorgt voor een geurige herfstdag. Toch stapt Daphne Oude Veldhuis (42) met een glimlach de baan op. Het gras onder haar voeten is sompig, maar voelt voor haar vertrouwd. ‘Dit is een heerlijke baan,’ vertelt ze. ‘Kijk eens om je heen. Het ligt prachtig midden in de natuur, je voelt je helemaal vrij. En als je hier rondloopt kun je van alles tegenkomen. Dan rent er ineens een fazant voor je langs. Of zelfs een ree. Vooral in de ochtenden is het een feestje en kan ik echt volop genieten. Deze baan is een pareltje in het Groningse landschap.’

Softbal, triatlon en golf

In 2013 kwam Daphne via een clinic in Losdorp voor het eerst in aanraking met golf. De sport beviel haar goed. Binnen de kortste keren haalde ze haar baanpermissie, gevolgd door haar GVB. ‘Vroeger heb ik op aardig niveau gesoftbald’, zo begint ze haar uitleg waarom ze het golfvirus snel te pakken had. ‘De softbal- en golfbeweging lijken wel op elkaar. Daarom had ik het golfen snel onder de knie en vond het daardoor ook direct leuk. En weet je wat zo fijn is aan de golfsport? Je hebt niemand anders nodig om het spelletje te kunnen spelen. Als ik een uurtje tijd heb en veel binnen ben geweest, dan vind ik het heel lekker om mijn golfclubs te pakken en hier een rondje te lopen. Dat kan gewoon. Bij softbal was dat natuurlijk heel anders.’

De verplichte trainings- en wedstrijdmomenten en verantwoordelijkheid naar haar teamgenoten maakten het voor Daphne noodzakelijk om te stoppen met softbal. ‘Destijds woonde ik nog in Enschede en speelde ik in de Hoofdklasse voor Tex Town Tigers. Omdat ik toen bij de brandweer ging werken kreeg ik ook 24-uurs diensten. Ik trainde drie keer in de week en speelde op zondag mijn wedstrijd. Dat was moeilijk te combineren, dus dat betekende einde softbal carrière.’

‘Toen ik in Groningen een baan bij de brandweer kreeg, ben ik verhuisd naar Schildwolde’, vervolgt ze. ‘Omdat het toch moeilijk was om het softbal los te laten, ben ik mee gaan trainen met BSC Caribe. Maar op de eerste training werd al gezegd dat ik te goed was voor dit niveau en naar het eerste team moest. Dat betekende weer drie keer per week trainen en verplichte wedstrijden. Dat wilde ik niet en dus was het definitief einde verhaal. Bij golf speel ik in de NGF-competitie. Daar speel je in het voorjaar zes of zeven wedstrijden en de rest kun je zelf invullen. Softbal is nu echt van de radar, maar naast het golfen vind ik triatlon heel leuk om te doen. Zwemmen, fietsen en hardlopen. Meestal train ik daar ook wel voor en pak ik gedurende de lente en zomer twee tot vier wedstrijden mee. In het najaar beperk ik me tot hardlopen, haha!’

Frustratie

Hoewel ze sinds kort ook begonnen is met schilderen in aquarel en dit tot haar hobby’s rekent, is en blijft golf voor Daphne de grootste vrijetijdsbesteding. Ruim vier jaar staat ze inmiddels met grote regelmaat met een club in haar handen. Wat vindt ze nou zo leuk aan het spelletje? Lachend: ‘Eigenlijk vind ik het helemaal niet zo’n leuk spelletje! Het kan zo ontzettend frustrerend zijn.’ Dan serieus: ‘Het mooie is dat je heel geconcentreerd moet zijn. Als je aan te veel andere dingen denkt, gaat de bal overal heen waar je hem niet wil hebben. Je moet jezelf dwingen om rustig te zijn en te vertrouwen op je swing. Het is een vorm van onthaasting. Hoofd leegmaken en genieten van het buiten zijn.’

Toch even terug naar haar eerste reactie. Een frustrerend spel? ‘Haha, laat het me uitleggen. Ik ben heel fanatiek en wil mezelf graag verbeteren. Voor de zomer was ik echt goed bezig en zat in een geweldige flow. Ik had handicap 24.7 en had als doel om naar 22 te gaan. Maar na de zomer ben ik alleen maar omhoog gegaan en nu heb ik handicap 26.0! Op een dag was het zelfs zo erg dat ik mijn swing kwijt was. Daar stond ik dan, te hakken in een bunker. Het kostte me tien slagen om eruit te komen. Daarna heb ik ook twee weken geen club aangeraakt, zo klaar was ik er even mee! Geen idee hoe dat zo kon, dat weet je bij golf eigenlijk nooit. Het zit tussen je oren, maar wat het precies is.. geen idee.’

Deeltijdstudent

Daphne probeert elke week tijd te maken om in ieder geval even de baan op te stappen. Vanwege haar drukke leven komt ze voor het golfen meestal uit op de weekenden, wanneer ze er een gezellig uitje met haar man van maakt. ‘Hij vindt golfen ook erg leuk. Samen maken we regelmatig een rondje. En als we een vakantie plannen, dan zit golf er altijd wel bij in. In februari zijn we in het Turkse Belek geweest en hebben daar veel gegolfd. Daar gaan we nog een keer in. Ook tijdens onze reis in Amerika hebben we op meerdere golfbanen gespeeld.’

Veel andere keus dan het weekend heeft Daphne vaak ook niet. ‘Doordeweeks werk ik 36 uur als Arbeidsinspecteur. Omdat ik me graag nog verder wil ontwikkelen volg ik daarnaast nog de deeltijdstudie HBO Rechten aan de Hanzehogeschool in Groningen. Ik vind mijn werk hartstikke leuk, maar ik kan en wil nog meer. Het juridische vakgebied vind ik zeer interessant en daar wil ik graag in verder. Momenteel zit ik in het tweede jaar en het gaat me goed af. De vakken zijn boeiend, evenals de hele studieomgeving. Het past gewoon bij me, krijg er veel energie van. En ik ben straks nog niet klaar. Na dit jaar heb ik nog twee jaar te gaan en daarna wil ik mijn meesterstitel Nederlands Recht halen aan de universiteit. Werken bij het Openbaar Ministerie, dat is wat ik ambieer.’

Strijd

Terug naar het golfen. De donkere wolken hebben niet doorgezet en het wordt weer wat lichter in de lucht. ‘Gelukkig maar, want deze baan is op zichzelf al een uitdaging’, zegt Daphne. ‘Vooral onze rough is niet vergevingsgezind. Als je bal daar ligt ben je hem kwijt. Daardoor word je uitgedaagd om echt recht te spelen.’ We kijken over de baan. Opvallend zijn de vele bunkers. Daphne: ‘Ja, daar hebben we er nogal wat van. Maar de echte hindernis is het water. Voor iedere golfer is water de absolute mentale barrière.’

In het weekend staat er weer een golfrondje met haar man op het programma. ‘Haha, we hebben wel een strijd thuis hoor. We doen wie aan het eind van het jaar de laagste handicap heeft. Hij is veel verder dan ik, dus het is niet helemaal eerlijk. Maar ach, met z’n tweeën lekker negen holes lopen in deze mooie natuur is hartstikke leuk en al mooi op zich.’

Tags (categorieën en branches)DuurswoldsportvrouwSteendamVrouw aan de bal

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: