Golfen met Sergio Padt

Bij FC Groningen is hij de onbetwiste nummer één onder de lat: Sergio Vincenzo Roberto Padt, of in de volksmond: Padt. De 27-jarige doelman met Italiaanse roots verruilde in 2014 AA Gent voor de Trots van het Noorden en met die club won hij in het seizoen ‘14/’15 de KNVB-beker. Bij FC Groningen is hij wekelijks uitblinker en met zijn goede spel haalde hij zelfs de selectie van  het Nederlands Elftal. Balgevoel heeft Padt dus zeker, maar geldt dit ook op de golfbaan? De redactie van Golf & Lifestyle nodigde hem uit voor een clinic bij de Drentsche Golf & Country Club in Assen.

Tekst: Sharon Bremer I Fotografie: Marike van de Witte

De clinic wordt begeleid door golfprofessional Martin Kanninga, die ons de fijne kneepjes van het vak gaat bijbrengen. Eerst oefenen we het afslaan op de driving range. ‘Ik heb weleens eerder een golfclinic gedaan, toen ik nog bij Gent voetbalde. Maar ik raakte er al gauw flauw van’, lacht Padt. ‘Ik wil snel progressie zien in een sport en dat zie je bij mij bij golfen duidelijk niet. Ik zou eigenlijk meer geduld moeten hebben om beter te worden en om het leuker te gaan vinden, want ik kan wel begrijpen dat veel mensen dit een leuke sport vinden. Als ik kijk hoe hij slaat’, zegt hij terwijl hij wijst naar Martin, ‘en als je ziet hoe die bal 220 meter ver gaat, geeft dat een bepaalde kick. Maar ik heb er het geduld niet voor om dat te leren.’

Progressie

Zo ongeduldig als de keeper is tijdens het golfen, zoveel geduld weet hij op te brengen tijdens een voetbalwedstrijd. ‘Het is ook niet met elkaar te vergelijken’, stelt hij. ‘Bij golf speel je met een veel kleinere bal en je moet het met een club raken, die op zijn beurt weer een veel kleiner raakvlak heeft dan de voet waarmee je voetbalt. Wat wel vergelijkbaar is voor mij, is het individueel sporten. Mensen vergissen zich daar nog wel eens in, maar als keeper sta je vaak alleen omdat het spel zich aan de andere kant van het veld afspeelt. Ik train ook apart van het team en heb een andere trainer dan de rest. Keepers moeten nou eenmaal andere dingen oefenen dan de veldspelers.’ Andere sporten doet de geboren Amsterdammer niet. ‘Niet fanatiek, in ieder geval. Ik vind het hartstikke leuk om tijdens vakantie te tennissen en daar ben ik ook vrij goed in, maar ik zou dat niet wekelijks doen.’

Ik heb huilend de trainer opgebeld om te zeggen dat ik toch liever wilde keepen

De liefde voor voetbal is bij Padt ontstaan in zijn geboorteplaats Amsterdam. ‘Er zijn overal pleintjes en veldjes om te voetballen. En ja, dan doe je een keer mee met de jongens die daar spelen en merk je dat je steeds beter wordt. Mijn ouders hebben mij toen ingeschreven bij een voetbalclub in de buurt.’ Die club was RKSV Pancratius, waar Padt zich als negenjarige meldde. ‘Toen ik ongeveer tien was, werd mij een keuze gegeven: óf ik kon bij een beter team gaan keepen, óf bij een slechter team voetballen. Ik heb gekozen voor voetballen bij het slechtere team, maar al snel sloeg de twijfel toe. Later heb ik huilend de trainer opgebeld om te zeggen dat ik toch liever wilde keepen bij het betere team. Tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van. Ik denk niet dat ik zover was gekomen als ik toen gewoon als veldspeler was blijven voetballen. Maar je weet natuurlijk nooit hoe het loopt.’ Na een aantal wisselingen van clubs, ging hij in 2007 naar Ajax waar hij de jeugdopleiding doorliep. Al vrij snel kreeg hij zijn eerste profcontract, waarna hij kortstondig voetbalde bij HFC Haarlem en Go Ahead Eagles om vervolgens door te stromen naar AA Gent. De rest is geschiedenis.

Trotse vader

De 27-jarige keeper heeft inmiddels al acht jaar een relatie met zijn vriendin Melanie Sorber. Zij zijn samen de trotse ouders van twee meiden en er is een derde telg op komst. ‘Wat ik hoop dat het wordt?’, vraagt Padt lachend. ‘Ik heb nu twee meiden, dus ik hoop stiekem wel op een jongen. Maar op het moment dat het kindje geboren wordt, sta ik hoe dan ook met tranen van geluk in mijn ogen. Dat is het mooiste wat er is.’ Vroeg ouders worden zat voor de twee altijd al in de planning. ‘Toen ik mijn contract had getekend bij AA Gent en dus meer zekerheid kreeg, hebben Melanie en ik dat moment gekozen om te beginnen aan kinderen. We waren toen drie jaar samen. Ik heb heerlijke kinderen, ze zijn hartstikke makkelijk, maar na de derde straks is het voor mij wel goed. Dan hoef ik niet per se nog meer kinderen. Maar ik weet niet hoe Melanie daarover denkt’, lacht hij.

Melanie is zijn steun en toeverlaat, vertelt hij. ‘Zij is degene die tegen mij zegt dat het goedkomt als ik het niet meer zie zitten. Zij regelt alles, met bijvoorbeeld verhuizingen en papierwerk. Ze is daar echt heel goed in, daar ben ik heel blij mee.’ Naast Melanie zijn Padt z’n ouders zijn grootste fans. ‘Mijn vader kan geen wedstrijd missen, die is overal bij’, stelt hij trots.

Kids United

Padt is nauw betrokken bij Stichting Kids United, een stichting voor jonge spelertjes met een lichamelijke of een verstandelijke beperking. ‘Kids United is het G-voetbalteam van FC Groningen’, legt de keeper uit. ‘Zij hebben mij gevraagd om ambassadeur te zijn en ik heb direct “ja” gezegd. Het leek mij vooral leuk omdat ik bij deze stichting echt mijn steentje kan bijdragen. Sindsdien ben ik wekelijks betrokken bij Kids United. Zij trainen op woensdag en spelen een wedstrijd op zaterdag. Ik ben er zo vaak mogelijk bij om er voor de kinderen te zijn. Dat kan bijvoorbeeld voor een goed gesprek zijn, want sommige kinderen hebben problemen en willen dat dan alleen tegen mij vertellen. Soms is het om ze training te geven en ze te helpen.’

Ik weet dat ik niet vanuit FC Groningen ineens bij Bayern München kan gaan spelen

Of hij volgend seizoen ook nog tijd kan maken voor Kids United is nog maar de vraag. Padt heeft tot 2019 een contract bij FC Groningen, waar hij sinds vorig jaar aanvoerder is, maar staat zeker positief tegenover een eventuele transfer naar een andere club. Ondanks zijn selectie voor het Nederlands Elftal zijn er afgelopen zomer geen aanbiedingen geweest voor de keeper. ‘Als er sprake zou zijn van een transfer naar een andere club, zou ik daar zeker op in zijn gegaan. Ik ben nu bezig met mijn vierde seizoen bij FC Groningen, en zowel de club als ikzelf staan open voor een transfer. De club vanuit financiële overwegingen, ik vanuit doorgroeimogelijkheden. Het buitenland is zeker aantrekkelijk en verhuizen is een optie, maar het moet wel realistisch blijven. Ik weet dat ik niet vanuit FC Groningen ineens bij Bayern München kan gaan spelen.’

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: